Een groot deel van de oppositie (D66, GrL en SP) doet het voorkomen alsof de coalitie (ONS Voorschoten, VVD en CDA) iets te verbergen heeft. Dat de coalitie geen interesse heeft om de oorzaak van de financiële situatie te weten te komen en zelfs de rekenkamer er niet voor wil inschakelen.

Tja, ... zo kan je het ook draaien, wanneer je zelf geen interesse in de feiten hebt.

Deze coalitie is gedeeltelijk een voortzetting van de vorige (ONS Voorschoten en VVD), waarin ook D66 leden onder de vlag van ONS Voorschoten deel van uitmaakten. In de vorige collegeperiode is onderkend dat de financiële situatie kwa structuur ongezond was. Duidelijk was dat er teveel geld besteed werd aan afschrijvingen (kapitaalslasten) en dat daar nodig wat aan gedaan moest worden. Ook was duidelijk dat de projectadministratie transparanter moest. Er waren op dat moment ook veel grote en dure projecten in uitvoering die afgerond moesten worden. Denk aan de vernieuwing van de basisscholen. 

De gemeenteraad buigt zich over een groot aantal zaken. Dat kan gaan van het beslissen over de inrichting van een woonwijk tot het opnemen in de gemeentelijke verordening van een door de wetgever reeds vastgestelde verandering.

Dat maakt het werk als raadslid boeiend en afwisselend. Maar soms ook wel ingewikkeld en frustrerend. 

Zo moest de gemeenteraad zich in november 2014 een mening vormen over ruim duizend pagina's over de invoering van de Jeugdwet, de AWBZ en de Wet Werk en Bijstand. Niet dat de gemeenteraad daar veel zeggenschap over kreeg, maar toch. De inhoud was heel erg technisch en ingewikkeld, maar blijkbaar was het noodzakelijk dat al die stukken door de gemeenteraad vastgesteld moesten worden.

De drie zogenaamde decentralisaties gaan eigenlijk om inkomenspolitiek.

Tot zeker in de jaren negentig, was het begrip van de verzorgingsstaat redelijk geaccepteerd. De voordelen waren duidelijk: iedereen die het niet alleen redde, werd geholpen door de staat. Daar tegenover stonden de nadelen: mensen die er geen zin in hadden om hun best te doen, hadden het wel heel makkelijk; je werd afgekeurd en kreeg een uitkering. Dit systeem liep tegen zijn grenzen aan en vanuit de socialistische invalshoek werd aangedrongen op het bestrijden van het misbruik en vanuit de conservatieve invalshoek werd gezegd dat de verzorgingsstaat slecht was voor de gezondheid van de samenleving. Mensen werden er lui en afhankelijk van.